
پنج دقیقه تا رسیدن سفیر اسنپ
پنج دقیقه تا رسیدن سفیر فروشنده کارت بانکی را از دستم میگیرد. سری تکان میدهد و میگوید: «کاسبی کساد است، خانم. پسرم هفده سالش است؛

پنج دقیقه تا رسیدن سفیر فروشنده کارت بانکی را از دستم میگیرد. سری تکان میدهد و میگوید: «کاسبی کساد است، خانم. پسرم هفده سالش است؛

به قد آدمها دست نزنید پدرم گفت: «امروز رفتم پمپ بنزین. دیروز بنزین زده بودم و اپراتور جایگاه موقع حساب کردن، یک صفر کم گذاشته

دستهای پُر، درهای بسته درباره بارهایی که با خود حمل میکنیم و درهایی که پشت آنها منتظر ما هستند ماشین را در حاشیه کوچه پارک

از زنگ ادبیات تا دار حسنک؛ نهصد سال فاصله، یک پرسش زنگ ادبیات است؛ سال سوم دبیرستان. خانم فاطمی، دبیر دوستداشتنی ما، با صدایی آرام

قصه ای که دلمان می خواست واقعی باشد سری به گروه دوستان زدم. یکی از دوستان ویدئویی فرستاده بود که حسابی دلم رو برد. دختر

اخبار ماهواره از اعتراضات فرانسه میگوید. پدرم از گسترش اعتراضها به میلان و آلبانی حرف میزند. در اینستاگرام، تصویر ویترینهای شکستهی فروشگاههای لوکس پاریس دستبهدست

تلفن زنگ میخورد. یکی از دوستانم است. هنوز سلاموعلیکمان تمام نشده که صدایش رنگ دیگری میگیرد؛ از دلخوریهای این روزهایش میگوید، از همسرش، از

خیلی سال پیش بود . تازه وارد دبیرستان شده بودم و بیشتر سعی میکردم از دریچه کتاب خودم و دنیای اطرافم را بهتر و عمیقتر

دستگاه قهوهساز را خاموش میکنم و فنجان قهوه در دست روی صندلی پایهبلند پشت کانتر آشپزخانه مینشینم. نگاهم به خیابان از پنچره باز هست و

از یک قرار ساده تا یک سؤال جدی دربارهی نقشهایی که ناخواسته بازی میکنیم هفته گذشته با یکی از دوستان قدیمی در فضای مجازی چت
کلیه حقوق متعلق به وبسایت مریم مشایخی می باشد.
آخرین دیدگاهها