مریم مشایخی

خیلی سال پیش بود . تازه وارد دبیرستان شده بودم و بیشتر سعی می‌کردم از دریچه کتاب خودم و دنیای اطرافم را بهتر و عمیق‌تر

صف نان طولانی نبود ،اما ایستادن در آن انگار تمام نمی‌شد. آقایی که نوبتش بود تعداد خیلی زیادی نان می‌خواست و حوصله همه را سرآورده

دستگاه قهوه‌ساز را خاموش می‌کنم و فنجان قهوه در دست روی صندلی پایه‌بلند پشت کانتر آشپزخانه می‌نشینم. نگاهم به خیابان از پنچره باز هست و

از یک قرار ساده تا یک سؤال جدی درباره‌ی نقش‌هایی که ناخواسته بازی می‌کنیم‌ هفته گذشته با یکی از دوستان قدیمی در فضای مجازی چت

می‌دونید یکی از مزایای فضای مجازی و پلتفرم‌های آن امکان دوباره یافتن دوستان خیلی قدیمی و به طور کاملأ اتفاقی و هیجان‌انگیز هست . و

پنج‌شنبه گذشته به دعوت یکی از دوستان در همایش اقتصادی که در نمایشگاه اکسپوی تهران برگزار شده بود شرکت کردم. جلسه‌ای رسمی با حضور تعدادی

امروز صبح زود ،پشت میز تحریرم نشستم و دفتر برنامه‌ریزی هفتگی‌ام را باز کردم. به روال تمام صبح‌های جمعه‌های گذشته. شروع به نوشتن برنامه هفتگی